Avontuur in Kirgizië: 2 weken wandelen, paardrijden en cultuur met NOMADventure

Renske de Boer

Kirgizië is zo’n bestemming die nog ver van de gebaande paden ligt, maar juist daarom zó bijzonder is. Denk aan eindeloze berglandschappen, slapen in yurts, paardrijden over de steppe en dagenlang hiken zonder iemand tegen te komen. Tijdens deze avontuurlijke groepsreis met NOMADventure ontdekte ik hoe veelzijdig en puur dit land is.

Van mijn eerste stappen in Bishkek tot een 8-daagse trektocht in de bergen en slapen aan het iconische Son-Kul meer — dit reisverslag neemt je mee door een avontuur dat actief is, maar vooral ook onvergetelijk.

Aankomst in Kirgizië: van Istanbul naar Bishkek

Het is zover: na een paar weken voorbereiding begint mijn reis naar Kirgizië. Op het vliegveld kijken mensen me verbaasd aan als ik vertel waar ik heen ga — en al helemaal dat ik alleen reis. Gelukkig kan ik ze geruststellen: ik ga daar mijn NOMADventure groep ontmoeten!

De vlucht naar Istanbul verloopt soepel (en half leeg!) en daar ontmoet ik Myrthe. Samen vliegen we door naar Bishkek. Na een kleine vertraging en een iets minder comfortabele vlucht komen we midden in de nacht aan. Onze taxi is even spoorloos (klassieker), maar uiteindelijk worden we onder Kirgizische muziek naar ons hostel gebracht. Tijd voor een paar uurtjes slaap voordat de rest van de groep arriveert.

Bishkek

Morgen start de trip pas écht en we zijn moe van de vlucht, dus ee rustig dagje aan het zwembad in het zonnetje is zeker geen straf. De activiteit van de dag is een bezoekje aan de lokale Spar, die in tegenstelling tot de voor ons bekende naam doet vermoeden, echt vól staat met allemaal onherkenbare en onherleidbare producten en waar we onder de indruk zijn van het assortiment aan soorten wodka. Na dit bezoekje drinken we nog een koffietje in een veel te hippie koffie bar (ja, die bestaan hier dus gewoon). ’s Avonds eten we samen en maken we kennis met de Kirgizische keuken — inclusief komkommertorens, gefermenteerde paardenmelk en bijzondere dumplings.

De volgende dag begint het avontuur echt. Met onze gids verkennen we de Osh Bazaar en Ala Too Square, waar toevallig Independence Day wordt gevierd. Daarna volgt de briefing voor de hike en begint het inpakken. Mijn tas? Slechts 11 kilo! ‘s Avonds krijgen we een Kirgizische maaltijd voorgeschoteld en worden we verrast met traditionele muziek, die verrassend goed klinkt. Vooral onder de indruk van de man met de fluit, mijn dwarsfluit skills zijn er niets bij.

Reisdag naar Jyrgalan: start van de trekking

We laten Bishkek achter ons en rijden richting Jyrgalan, het startpunt van onze 8-daagse hike. Het wegdek is nog volop in aanleg. De stukken splinternieuw asfalt wisselen af met stoffige stukken onverharde weg. En zit er een gat in de weg? Dan is het geen probleem om tegen het verkeer in te rijden. We maken een tussenstop voor lunch en strekken nog even onze beentjes, als de lokale gids ineens met een wietplantje komt aanzetten dat in het wild groeide, waarvan Yvonne heel onschuldig zei ‘hé, dit is kleefkruid’!

Nadien maken we nog één tussenstop in Karakol, waar we onze spullen droppen die we terugkrijgen na de hike. Eenmaal aangekomen is het koud, maar de omgeving is nu al super mooi. Gelukkig hebben we voor nu nog een knus kamertje met lekker dikke dekens. Bij het diner krijgen we een heerlijk soepje, verse salade en de famous Kirgizische noodles. We proberen thee met jam, want dat is hier blijkbaar normaal. Het smaakt gelukkig met de limonadeachtige smaak een stuk aangenamer dan de gefermenteerde paardenmelk. We krijgen een briefing van onze gidsen en bereiden ons voor op het echte werk: de bergen in, zonder bereik, back to nature.

Dag 1: van Jyrgalan naar Eki Chat

Woop woop! Vandaag begint de wandeling. We beginnen de ochtend nog met een heerlijk vers ontbijtje (zelfgebakken brood, oliebol pannenkoekjes met verse jam). De hike start met frisse ochtendlucht en een flinke klim waarbij iedereen toch wel even schrikt van hoe snel we buiten adem zijn, daarna wordt de route gelukkig een stukje vlakker en lopen we heerlijk in het zonnetje de eerste kilometers. Na ongeveer 3 uur lopen komen we aan bij ons kampplek. Eki Chat is een perfecte eerste kampeerplek: tentjes opzetten, warme koffie drinken en genieten van een eerste uitzicht over de bergen.  Na de lunch vertrekken we met een clubje voor een acclimatisatietripje naar een bergmeer. Dit is nog best een pittig klimmetje, maar gelukkig hebben we geen rugzak op. Terug bij de campsite maken we volgens lekker Hollandse tijden ons maaltje klaar. Vandaag op het menu: mashed patato’s met meat. Wat er nog minder lekker uit ziet dan dat het klinkt. ‘s Avonds warmen we nog heerlijk op bij het kampvuur onder het genot van pepernoten en worst.

De statistieken van vandaag:

📊 Kilometers: 16,37km / Hoogte startpunt: 2.300m / Hoogte eindpunt: 2.800m / Hoogste punt van de dag: 3.200m / Stijgen: 1.064m / Aantal uur gelopen: 6 uur / Weer: ☀️ / Route: ⭐️⭐️⭐️

Dag 2: van Eki Chat naar Turgen

We starten de dag opnieuw met lekker klimmetje. We komen vervolgens echt in een super mooie vallei terecht met een meanderend riviertje en allemaal koetjes. Daarna begint de echte klim naar onze eerst bergpas van de tocht. Op de pas op 3.400 meter hoogte hebben we super mooi uitzicht op het dal, waar we ons kamp voor de nacht gaan opzetten. En wat een magisch mooie plek is dit!

Langs een helder blauw riviertje, uitzicht op de besneeuwde bergen en paarden op het veld. Kirgizischer wordt het niet. De tentjes worden opgezet, het diner wordt gemaakt en opgepeuzeld. Daarna voorziet Joki ons weer van een kampvuurtje en met een kruikje kruip ik weer de slaapzak in.

De statistieken van vandaag:

📊 Kilometers: 12 km / Hoogte startpunt: 2.600m / Hoogte eindpunt: 2.800m / Hoogste punt van de dag: 3.400m / Stijgen: 800m / Dalen: 600m / Aantal uur gelopen: 7 uur / Weer: 🌤️ / Route: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Dag 3: van Turgen naar Boz Uchuk

Dag drie begint met een spannende brugoversteek over een smalle rivier. Dit blijkt een erg spannend bruggetje te zijn waarvan de leuningen ‘non reliable’ zijn. Gelukkig kan iedereen de oversteek veilig maken. Daarna klimmen we naar een bergpas met panoramisch uitzicht over de vallei, met allemaal koetjes, kalfjes, paarden en veulens. Boz Uchuk is een idyllische plek voor ons kamp, omgeven door bergen, en het water van het riviertje nodigt uit voor een verfrissende voetdouche.

Zodra de tentjes staan gaan we nog met een aantal voor de bonus trip naar het bovenliggende meertje. En dat was het extra klimmetje waard, want wát een plaatje. Na de detour komen we weer aan bij ons kampje en is het bijna tijd voor diner. Ondanks dat ons kamp nu 400 meter hoger ligt is het iets minder koud dan gisternacht, omdat het windstil is. Om wel lekker warm de slaapzak in te kruipen worden er nog wat push ups gedaan, een heuveltje beklommen en een kruikje gemaakt.

De statistieken van vandaag:

📊 Kilometers: 8,5 km + 3,2 km / Hoogte startpunt: 2.800m / Hoogte eindpunt: 3.200m / Hoogste punt van de dag: 3.400m / Stijgen: 800 + 150m / Dalen: 300 + 150m / Aantal uur gelopen: 6 uur / Weer: ☀️ / Route: ⭐️⭐️⭐️⭐️

Dag 4: van Boz Uchuk naar Alyanish meren

Vandaag wandelen we richting de Alyanish meren, met een klim naar een bergpas gevolgd door een afdaling naar een yurtkamp. Hier krijgen we ook weer nieuwe voedsel voorraad voor het 2e deel van trip. Na de lunch moeten we nog een kleine klim omhoog om bij onze nieuwe kampeerplek te komen. Maar het is het klimmetje waard want we komen uit bij een super mooi bergmeer. Omdat we lekker op tijd bij het kamp waren hebben we nog tijd om heerlijk te genieten van het namiddag zonnetje. Het opzetten van de tent bij het meer, een kop warme thee en de ondergaande zon maken het een dag om nooit te vergeten. Joki weet het zelfs voor elkaar te krijgen om nog een kampvuurtje te maken op 3.400 meter hoogte waar verder geen begroeiing is (lees: wat verdwaalde takken en gedroogde koeien mest).

De statistieken van vandaag:

📊 Kilometers: 10,3 km / Hoogte startpunt: 2.800m / Hoogte eindpunt: 3.450m / Hoogste punt van de dag: 3.450m / Stijgen: 780m / Dalen: 530m / Aantal uur gelopen: 6 uur / Weer: ☀️ / Route: ⭐️⭐️⭐️⭐️

Dag 5: van Alyanish naar Almalu

We zijn alweer over de helft van de wandeling! Vandaag staat er een kort dagje op het programma die start met een klim naar de pas (op 3.630m) en daarna alleen nog maar afdaalt tot aan onze kampeerplek. Onderweg worden we weer getrakteerd op super mooie uitzichten. Rond lunchtijd komen we aan bij onze eindbestemming van vandaag. Daarna hebben we lekker de hele middag om te chillen, dus die spendeer ik vanuit mijn slaapzakje met mijn e-reader en mijn gezicht in het zonnetje. Heel fijn om weer even op te laden.

De statistieken van vandaag:

📊 Kilometers: 10,3 km / Hoogte startpunt: 3.450m / Hoogte eindpunt: 2.800m / Hoogste punt van de dag: 3.630m / Stijgen: 770m / Dalen: 550m / Aantal uur gelopen: 5 uur / Weer:🌤️ / Route: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Dag 6: van Almalu naar Altyn Arashan

Ik word wakker aan de andere kant van mijn tent. Blijkbaar is het me toch niet helemaal gelukt de tent op een recht stuk ondergrond te zetten! De wekker gaat vroeg want er staat een lange wandeldag op de planning. Het is ‘s ochtends nog aardig fris, dus het is even bikkelen met het ontbijt en vervolgens in warme kleding starten met de wandeling. We lopen nog een klein stukje langs de rivier en dan start al snel de klim naar de pas die 800 meter hoger ligt. De klim gaat gestaag, maar we worden nog wel voor de gek gehouden met een ‘valse summit’ en moeten, nadat we dachten dat we er al waren nog 200 meter stijgen. Vanaf de pass hebben we weer een fenomenaal uitzicht over de bergen. Na de lunch lopen we een heel stuk door de vallei (met wederom weer mega veel koetjes, kalfjes, paardjes en veulens) en plots verandert het landschap als we weer bij de boomgrens komen. Weer een totaal nieuwe omgeving inclusief een flink wilde waterstroom naar beneden.

Het eindpunt is Altyn Arashan, een guesthouse met warme douches én een natuurlijke hot spring. En hoewel ik van tevoren sceptisch was over de toegevoegde waarde hiervan, was het een van de fijnste geluksmomenten van de afgelopen dagen. Want na 6 dagen alleen maar ijswater gevoeld te hebben is het heerlijk om in een warm bad te zitten.

De statistieken van vandaag:

📊 Kilometers: 13,95 km / Hoogte startpunt: 2.800m / Hoogte eindpunt: 2.500m / Hoogste punt van de dag: 3.600m / Stijgen: 870m / Dalen: 1100m / Aantal uur gelopen: 7,5 uur / Weer: ☀️ / Route: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Dag 7: van Altyn Arashan naar Ala Kul Lake

Spoiler alert: what a day, what a day! Vandaag trotseren we het hoogste punt van de wandeling: de bergpas van 3.900 meter hoogte. Na echt een overheerlijke nachtin een heerlijk bedje is het batterijtje weer opgeladen voor de meest pittige wandeling van de trail: er staat een lange klim van in totaal 1.400m op de planning. De klim begint gelukkig wel een stuk geleidelijker en we lopen langs een watertje door de bossen langzaam omhoog. Na een gestage klim kom dan ook eindelijk de bergpas inzicht, en dan zakt de moed me wel echt in de schoenen. Want de klim ziet er echt steil uit! Gelukkig mag ik achter Joki aanlopen die super lief aangeeft waar ik het beste mijn voeten neer kon zetten. Ik weet niet hoe ik zonder Joki de berg op was gekomen. Maar wat een euforisch moment! Bovenaan wacht een prachtige verrassing: het Ala Kul meer! Wat een mega prachtig plaatje.

De statistieken van vandaag:

📊 Kilometers: 12 km / Hoogte startpunt: 2.500m / Hoogte eindpunt: 3.500m / Hoogste punt van de dag: 3.900m / Stijgen: 1.400m / Dalen: 350m / Aantal uur gelopen: ca. 8 uur / Weer: 🌤️ / Route: ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Dag 8: van Ala Kul naar Karakol

Laatste dag van de trek! Eerst een korte klim, daarna een prachtige afdaling naar de brug die het einde van de hike markeert. Spannend moment als we de vrachtwagen nemen door rivieren en rotsen terug naar Karakol. Een warme douche, een stevig diner en de laatste avond bij het kampvuur sluiten deze onvergetelijke 8-daagse hike in Kirgizië perfect af.

De statistieken van vandaag:

📊 Kilometers: 13,5 km / Hoogte startpunt: 3.500m / Hoogte eindpunt: 2.100m / Hoogste punt van de dag: 3.600m / Stijgen: 105m / Dalen: 1.084m / Aantal uur gelopen: 4 uur / Weer: 🌨️ + ☀️ / Route: ⭐️⭐️⭐️⭐️

Fairytale Canyon, Eagle Show & Issyk Kul meer

Vandaag gaan we de toerist uithangen. Na het ontbijt in het guest house stappen we in de bus en vertrekken we op tijd richting de Fairytale Canyon op een paar uurtjes rijden van Karakol. Stiekem best lekker om in een busje verplaatst te worden, na al die dagen lopen.

De rotsen zijn super mooi van kleur en hebben coole vormen. Het dankt zijn naam aan het feit dat je vanalles in de rotsen kan zien (de Chinese muur, een draak)… We klimmen en klauteren lekker over de rotsen en lekker stoffig keren we weer terug naar het busje. Op naar onze volgende stop: de roofvogel demonstratie. Daar laat een prachtig geklede Kirgies ons zien hoe ze de adelaars trainen waar ze mee jagen. We mochten de vogel zelf ook even op de arm houden en dat was toch stiekem best zwaar. Nadat we ook nog even met pijl en boog mochten schieten (#random) stappen we weer de bus in op naar misschien wel het hoogtepunt van de dag: de supermarkt. Hier dwarrelen we lekker rond om snacks in te slaan voor de middag en word ik nog heel lief begroet door twee schattige meisjes die erg van mij onder de indruk zijn.

Na deze stops is het dan eindelijk tijd onze maagjes te vullen met lunch. En vullen zullen we, want de hele tafel wordt weer volgezet met eten: super lekker vers brood, salade, uiteraard de lachman (noodels) en een soort dumpling soep. Het eten smaakt nog veel lekkerder omdat we in een prachtige eetzaal worden geplaatst. Met een veel te volle maag nog een laatste keer de bus in naar onze eindbestemming van vandaag: het yurt kamp aan het Issykkul meer. We hebben lekker de tijd om een duik te nemen en te chillen in het zonnetje. Later op de middag vermaken we onszelf met een paar agressieve potjes Dobble, omgekeerd verstoppertje en volley-voetballen. Helemaal uitgeput kunnen we ‘s avonds weer aanschuiven voor echt een super lekker diner waar weer eten is in overvloed. Nog even natafelen en daarna lekker de yurt in!

De statistieken van vandaag:

📊 Aantal toeristische activiteiten: 2 / Aantal snacks teveel gekocht (want met honger de supermarkt in): 4 / Aantal calorieën gegeten: 3638295 / Aantal calorieën verbrand met volley-voetballen: een stuk minder

Paardrijden naar Kilemche

We gaan ons weer verplaatsen voor het laatste deel van onze Kirgizië trip: paardrijden! Ik weet nog niet zo goed wat ik er van moet denken, maar I will give it a try, omdat het hier zo’n belangrijk onderdeel van de cultuur is. Na echt een super lekker ontbijtje stappen we weer in ons vertrouwde busje en karren we richting Kyzart, het dorpje waar we starten. Wanneer we de de paardjes ontmoeten begint de spanning toch wel een beetje toe te slaan. Naast een shetland pony op de basisschool heb ik namelijk nog nooit op een paard gezeten en nu gaan we gelijk 4 uur op pad. Gelukkig is mijn paardje Vladi erg braaf en lief en ik lijk mezelf wel in hem te herkennen (het is een hem, want in Kirgizië rijden ze alleen op de mannetjes paarden. Vrouwtjes zijn voor melk en baby’s).

 Hieronder een puntsgewijze samenvatting van zowel het proces als de persoonlijkheid van Vladi:

1. Eerst een beetje de kat uit de boom kijken, kijken wat de andere paardjes doen en daar de eigen snelheid op aanpassen. Gaan de andere paardjes in draf, dan gaat Vladi gezellig mee.

2. Steeds graag vooraan willen lopen, wat er ook gebeurt Vladi bevindt zich graag ergens bij de kopgroep.

3. Als hij eenmaal op zijn gemak is, gaat hij als een jekko vooruit zonder zich nog druk te maken om wat de andere paarden doen. Toen hij eenmaal door had dat ik het galopperen stiekem toch wel leuk vond wilde hij het niet meer mee stoppen. Met als gevolg dat ik uit zijn enthousiasme de groep was kwijtgeraakt, oepsie!

4. Vladi eet veel (net als ik de afgelopen dagen) elk moment dat hij moet wachten zit hij wel ergens gras te kauwen.

Kortom, super vette en boven verwachting leuke ervaring om in deze prachtige omgeving paard te rijden! Gelukkig mogen we morgen weer een dag.

Statistieken van vandaag:

📊 Aantal kilometer paardgereden: 15km / Aantal uur paardgereden: 3,5 uur / Slaaphoogte: 2.550m / Calorieën verbrand: 1.015 / Calorieën aan zoetigheden gegeten: 1.015 / Vallende sterren: 1

Paardrijden naar Son Kul

We schuiven aan bij het ontbijt en naast het bordje met boekweit eet ik bijna de hele schaal met borso’s (kleine oliebolachtige deegjes) leeg. Met het buikje aardig rond is het tijd om weer op de paardjes te klimmen. Gelukkig herkende ik Vladi gelijk, want hij is het enige gevlekte paard. Ook vandaag heeft Vladi er weer zin in, en hij begeeft zich weer snel aan de voorkant van de groep. We klimmen naar de bergpas op 3.326m hoogte waar de paardjes even rust krijgen. Daarna maken we weer een afdaling naar beneden richting het yurtkamp voor vannacht aan het Son-Kul lake. We krijgen eerst lunch en daarna hebben we de hele middag om lekker in het zonnetje bij het meer te chillen. Doordat we op 3.000m hoogte zitten koelt het ‘s avonds snel af, maar gelukkig is het lekker warm in de eetyurt, waar we ons laatste officiële gezamenlijke maaltijd nuttigen. Wederom weer echt super lekker met versgebakken brood, lekkere soep en noodles met kip.

Statistieken van vandaag:

📊 Aantal kilometer paardgereden: 16 km / Aantal uur paardgereden: 3,5 uur / Slaaphoogte: 3.000m / Calorieën verbrand: 1.154 / Calorieën aan borso’s gegeten: 10.154

Terug naar Bishkek

Het moment is daar: tijd om terug te keren naar Bishkek en de bergen achter ons te laten. Vanuit het busje geniet ik nog even van het laatste uitzicht over de wijdse valleien en bergtoppen — deze rust en natuur ga ik echt missen.

Om de lange rit wat op te breken maken we vandaag drie leuke tussenstops:

• Stop 1: Vilt demonstratieWe bezoeken een mevrouw die uitlegt hoe ze kleden van vilt maakt voor de yurts. Elk patroontje heeft een betekenis, en het lijkt bijna een kunstwerk. Krijg helemaal zin om zelf te gaan vilten.

• Stop 2: LunchNiet veel later stoppen we midden in een woonwijk en mogen we een huiskamer in. Het brood is vers, zacht en fluffy, en de groenten zijn heerlijk. Rinat vertelt dat deze familie uit China gevlucht is, en dat de keukeninvloeden terug te proeven zijn. Net als we denken dat we vol zitten, arriveert het hoofdgerecht: noedels met groente en verse dumplings. Tijd voor onze “tweede maag”.

• Stop 3: Burana TowerOnze laatste stop is de Burana Tower, de oudste minaret van Centraal-Azië uit de 11e eeuw. Door aardbevingen is hij niet meer dan 24 meter hoog. De smalle traptreden leiden naar een mooi uitzicht, waarna het nog 1,5 uur naar Bishkek is. Daar nemen we afscheid van Rinat. Ondanks de lange rit en vermoeidheid sluiten we samen nog af met een diner.

Laura en ik gaan naar ons hotel, waar een heerlijke douche en een knus bedje op ons wachten. Na een fijne nacht en een semi teleurstellend ontbijt duiken we richting Osh Bazaar voor souvenirs. We verdwalen een beetje in de gangetjes, maar vinden precies wat we zoeken. Alles is zo goedkoop dat de koopwoede toeslaat: 500 gram thee voor €2,50 en 500 gram frambozen voor €1,70. Hopelijk past dit allemaal in mijn tas.

Ontdek Kirgizië zelf!

Met een klein beetje pijn in het hart verlaten we Kirgizië. Wat super bijzonder land was dit, met magisch mooie natuur, interessante cultuur en toch verrassend lekker eten! Deze reis met NOMADventure heeft al mijn verwachtingen overtroffen. De combinatie van hiken, paardrijden en cultuur maakt dit een unieke ervaring die je nergens anders zo beleeft.

Kirgizië is rauw, puur en nog grotendeels onontdekt. Maar juist dat maakt het zo bijzonder. Zoek je een actieve groepsreis met indrukwekkende natuur, bijzondere ontmoetingen en nét dat beetje avontuur? Dan is dit absoluut een bestemming die op je lijst hoort.